لویس ایریگاری، فمینیست، نظریه پرداز روان کاوانه و فرهنگی و مدرس دانشگاه یکی از شاگردان ژاک لاکان، روانکاو مشهور فرانسوی بود که به علت انتقادهای صریح خود، از این مکتب اخراج شد.
ایریگاری شاید بیش از هر فمینیست دیگری بر روی زبان مردانه و تبلور فرهنگی آن پژوهش کرده است. ایریگاری ساختارکلیت زبان و به ویژه زبان اجتماعی را مردانه می داند و معتقد است در چنین ساختاری زنان تنها می توانند نقش مقلد را برعهده بگیرند. ایریگاری معتقد است زبان برحسب یک بازتابش تعریف می شود و بنابراین دیدگاه طرفدار زبان زنانه ای است که حاصل بازتابش جنسی زنانه باشد.
ایریگاری همسازی مستقیم و مشخصی را میان احساسات جنسی زنانه و زبان زنان به وجود می آورد. او تاکیدی ویژه بر شیوه های خاص صحبت زنان بین خود دارد و این شیوه ها را در راستای اختلال در زبان اجتماعی یا نمادین توصیف می کند. شیوه هایی که خود وی برای از هم پاشیدن زبان نرینه محور به کار می برد توسل به افراط، تغییر نحو و شکلک سازی ها است.
Permalink |
Comments 0
.::
نظرات خوانندگان
|